Fotel przy kominku

Temat: Zaparcia po porodzie ..
ja miałam mega problem z hemoroidami po porodzie nawet lekarze byli zaskoczeni rozmiarami ale takie są skutki zaparć w czasie ciąży....
po porodzie stosowałam maść Proctosone i przymoczki z Rivanolu (ale to w przypadku gdy hemoroidyzewnętrzne) - ale pomogło bardzo po hemoroidzie nie ma śladu... a położna środowiskowa poleciła mi pić syrop Lactulosum (nie wpływa na laktację) na rozluźnienie kupki powiem szczerze, że sama myśl pójścia do toalety była koszmarem ale po tym syropku było całkiem znośnie...w sumie najgorszy dyskomfort odczuwam w miejscu gdzie mnie nacieli, szwy dokuczają....
Źródło: maluchy.pl/forum/index.php?showtopic=36076



Temat: osłabiaja tabletki?
hej dziewczyny wiecie moze czy czopki i maści na hemoroidy osłabiają działanie tabletek anty? w ostatnich dniach bralam hemorol i używalam maści procto-hemolan,dodatkowo też balsam szostakowskiego zewnetrznie. jeśli któraś z was wie czy te środki wpływają na dzialanie tabletek proszę o odpowiedź.
Źródło: antyforum.pl/viewtopic.php?t=3511


Temat: Krwawienie z odbytu
"Odkopuję" ten temat, bo mam podobny problem...

Chcę zastosować Balsolan (z racji krwawień z odbytu - jednak nie aż tak drastycznych, jak opisane powyżej). Od 6 miesięcy zażywam tabletki Yasmin i... Wiem, że to zapewne będzie bzdurne pytanie... Już znalazłam na forum informację, że maści nie wpływają na skuteczność tabletek. Niemniej jednak chciałabym się upewnić, bo nie jest to tak do końca preparat czysto "zewnętrzny"...

Maść ta zawiera balsam peruwiański, etanol (96%) i substancje pomocnicze (parafina, wazelina). Stosuje się ją na hemoroidy, owrzodzenia, oparzenia, odmrożenia, itp.

Tak, jak napisałam powyżej - może to bzdurne pytanie, ale byłabym bardzo wdzięczna za wypowiedź jakiejś kompetentnej osoby

Z góry dziękuję!
Źródło: antyforum.pl/viewtopic.php?t=2883


Temat: Puchnacy problem
hemoroidy(żylaki odbytu) zewnetrzne to swojego rodzaju mapuchniecia, "gólki", błon wokół otworu odbytowego. jeśli to to jest Twoim problemem to trzeba to leczyć!! są dostepne w aptece leki bez recepty - czopki i maści - farmaceuta doradzi!! na hemoroidy zewnętrzne najlepsze sa prawdopodobnie maści - łagodzą ból i powodują zmniejszenie się zmian hemoroidowych.
Źródło: forum.antykoncepcja.pl/viewtopic.php?t=9345


Temat: Lipiec/sierpień 2005
Charlie, fajnie że się odezwałaś, gratuluję pracowitego dnia, dzielna jesteś, Magda Magawit też dziś pierwszy dzień bez męża, rano dostałam info, że Ola pozwoliła jej zjeść i się ubrać, mam nadzieję, że ciąg dalszy dnia równie optymistycznie wyglądał.
U nas jeszcze tato z nami, ale od piątku koniec, tylko potem przyjadą na odsiecz dziadkowie, czyli moi rodzice, nareszcie obejrzą wnuka! Biedni, tak długo im kazałam czekać, ale w końcu mają 600 km do wnuczka, więc będzie to dłuższa wizyta, a nie tylko wejście na herbatkę!

Co do łakomstwa, to nasz Kubuś je dość żarłocznie i ciągnie jak pompka wydając dziwne odgłosy, zastanawiam się, czy nie łyka za dużo powietrza, ale tak je i nie umiem tego zmienić... Zwłaszcza nocne karmienie jest głośne. A co do gazów, to u nas też ściany drżą, mąż powiedział, że jak się Maluszek nie ucywilizuje, to się z niego będą w przedszkolu śmiać ale to pewnie tak już jest z tymi maluchami.

My z Happy jesteśmy akurat najbardziej zadowoleni, a z pampersów nie byliśmy, ale uczuleń na razie zero na koncie, oby tak dalej.

Biedaczko, na hemoroidy polecam Hemorol w czopkach, ale lepszy chyba będzie maść czy krem Posterisan - ja się z tym paskudztwem użerałam dwa tygodnie, ale w końcu zeszły. Posterisan tani nie jest, ale w miarę skuteczny, tylko aplikacja troszkę skomplikowana Można się jednak przyzwyczaić.
Mnie położna kazała stosować rivanol właśnie na szwy, bo miałam jeden problem (rozeszły się w jednym miejscu - te zewnętrzne, ale już jest ok). Wewnętrznych nie czułam i nie czuję...

Pozdrawiam i lecę do kuchni, pa!
Źródło: maluchy.pl/forum/index.php?showtopic=24313


Temat: Leki z bożej apteki
O mocy dobroczynnej ziół nie muszę chyba nikogo przekonywać. Wiele z nich wspomaga leczenie wielu chorób, niektóre są bardzo dobrym środkiem zastępującym sztuczne specyfiki w leczeniu drobnych schorzeń i przypadłości.
Jednak nie tylko z leczeniem winny się leki kojarzyć. Mogą one bowiem, być smakowitym dodatkiem do dań, a przy okazji wpływać pozytywnie na nasze zdrówko.
Na początek informacji kilka o specyfice działania ziół znajdujących najszersze zastosowanie w sztuce kulinarnej

Liście lauru szlachetnego ( liście laurowe)
przez wiele stuleci przypisywano im szereg symbolicznych znaczeń, były stosowane jako lek przeciwko różnym chorobom. Zatem bardzo popularne były leki żołądkowe sporządzane z liści laurowych. Chętnie sięgano także po esencje i nalewki służące do nacierania w bólach reumatycznych i mięśniowych.
Suszone liście wawrzynu, w Polsce zwane popularnie liśćmi bobkowymi lub laurowymi, mają aromatyczny zapach i smak korzenny, lekko gorzki.

Majeranek
miał szerokie zastosowanie w medycynie ludowej. Przepisywano go w lżejszych schorzeniach nerwowych, przy wszelkiego rodzaju skurczach, migrenie, bólach menstruacyjnych, bólach głowy, w chorobach płucnych, przy kaszlu. Stosowany był jako środek moczopędny, żółciopędny, napotny oraz jako lek na reumatyzm. Obecnie w lecznictwie używany jest na zaburzenia trawienia, stany skurczowe żołądka i jelit, nadmierną fermentację jelitową. Zewnętrznie w postaci maści na trudno gojące się rany oraz do kąpieli aromatycznych.

Czarny bez
Owoc czarnego bzu zawiera witaminy: B1, B2, PP, H, M i C. Działa napotnie i nieco rozwalniająco, moczopędnie i przeciwskurczowo. Surowy sok /nastawiony, a nie wysmażony/ można dodawać do każdego sosu mięsnego, tuż przed podaniem na stół.

Cząber
Ma działanie trawienne, pobudza czynności żołądka, działa ściągająco i moczopędnie. Znali go już i cenili starożytni Rzymienie. Sproszkowanego ziela używa się do serów topionych, wędzonych, do sosów mięsnych, a także do korniszonów i ogórków. Dodaje się go również do potraw z grzybów, zupy pomidorowej. Do potraw gotowanych dodaje się go na końcu, żeby nie wydzielił goryczki.

Czosnek
Zawiera m.in. witaminę B1, B2, K, PP i C. Obniża ciśnienie krwi, jest jednym z najsilniejszych środków bakteriobójczych ma działanie wykrztuśne i przeciwrobaczane. Korzystnie też wpływa na przewód pokarmowy. Spożywanie czosnku zwiększa wydzielanie soków trawiennych, pobudza wytwarzanie żółci i ułatwia jej przepływ, hanuje nadmierną fermentację. Najskuteczniej działają świeżo utarte lub pokrojone ząbki czosnku albo świeżo wyciśnięty sok.

Koperek
Zawiera sole mineralne i witaminy: B1, B2, PP, C oraz witaminę A. Koperek pobudza zmysł powonienia i smaku oraz ułatwia trawienie.


Lebiodka ( oregano)
Dawni medycy stosowali mieszankę ziołową z dodatkiem oregano jako lek uśmierzający bóle głowy, wiatropędny oraz przede wszystkim jako antidotum przy różnego rodzaju zatruciach. Liście i kwiaty lebiodki w połączeniu z winem podawane były również osobom pogryzionym przez dzikie zwierzęta. Lek ten ponadto miał wzmacniać nerwy, łagodzić choroby płucne i usuwać hemoroidy. W medycynie ludowej odwar z ziela lebiodki stosowany był także jako znakomity lek na ból zębów


Tymianek
Wyciągi z tymianku wchodzą w skład środków wykrztuśnych. Olejek tymiankowy ma działanie bakterio- i grzybobójcze

Estragon
W historii lekarskie opinie o tym gatunku były bardzo pozytywne. Twierdzono mianowicie, iż estragon powoduje czyszczenie krwi, leczenie szkorbutu, zalecano go też na poprawienie apetytu i perystaltyki jelit. Stwierdzono również jego działanie przeciwzapalne, antyseptyczne, przeciwszkorbutowe i przeciwskurczowe. Jako przyprawę leczniczą zaleca się też stosować zioło szczególnie w dietach z ograniczeniem soli (choroby nerek).

Rozmaryn
łagodzi bóle reumatyczne, poprawia krążenie krwi.

Bazylia
Bazylia ceniona jest także w ziołolecznictwie ze względu na swoje walory zdrowotne: pobudza apetyt przez zwiększanie wydzielania soków trawiennych, ułatwia przyswajanie pokarmów, działa pobudzająco.


Kminek
Medycy twierdzili o kminku, że działa rozgrzewająco, wzmacnia głowę, żołądek, wątrobę, śledzionę i jelita, pomaga w zadyszkach, uśmierza swędzenia, działa moczopędnie, likwiduje zawroty głowy. Preparowany z winem lub podany w pożywieniu służy na wszelkie niedomagania nerek, usuwa z nich piasek i kamienie.


A o potrawach z ich udziałem nieco później...
Źródło: genesis.net.pl/index.php?showtopic=39896


Temat: Rdest Wężownik
Rdest Wężownik
Polygonum bistorta



Rdest wężownik jest silną, wieloletnią rośliną. Posiada smukłe łodygi, które potrafią osiągnąć wysokość do 75 cm. Rdest wężownik ma bardzo drobne kwiaty koloru białego lub różowatego. Na dole liście rdestu wężownika są koloru niebieskawo-zielonego, lancetowatego kształtu, im wyżej łodygi, liście stają się mniejsze. Kłącza rdestu wężownika są ciemno brązowe aż do czarnego, grube, poplątane, przypominające literę S lub podwójnie splątaną literę S.

Zbite grona małych, różowych kwiatów na czubkach smukłych łodyg są atrakcyjną częścią łąk i lasów oraz oznaką lata na półkuli północnej. Dwa gatunki pochodzące ze Starego, jak i Nowego Świata, P.bistorta i P.bistortoides, są bliskimi kuzynami.

Rożne jest użycie tradycyjne rdestu wężownika w ziołowej medycynie. W czasach Shakespeare’a zioło to było stosowane na polipy w nosie. Kłącza rdestu wężownika, gotowane w winie, były używane w przypadkach rozwolnienia oraz czerwonki. Ten sam środek kontrolował miesiączki z obfitymi krwawieniami, zatrzymywał wymioty, działał lecząco na problemy z jamą ustną oraz łagodził zapalenia gardła. Rdest wężownik posiadał również reputację ziołowej płukanki, która wzmacniała rozchwiane zęby. Ponieważ kłącza rdestu wężownika są bogate w skrobię, były one używane w czasach głodu jako pokarm, były też prażone, gotowane w zupach lub mielone na mąkę. Młode liście rdestu wężownika mogą być gotowane lub jedzone jak szpinak.

SUROWCE LECZNICZE
Korzeń, kłącza, liście.

ZASTOSOWANIE
Rdest wężownik jest jednym z najsilniejszych ziół o właściwościach ściągających. Jest używany do gojenia się tkanek oraz hamowania krwotoków. Rdest wężownik jest używany jako wartościowa płukanka jamy ustnej oraz jako płukanka w leczeniu gąbczastych dziąseł, owrzodzeń, bólów gardła. Zioło to nadaje się świetnie jako środek do przemywania niewielkich oparzeń oraz ran, jako nasiadówka w leczeniu nadmiernych upławów pochwowych. Maść z rdestu wężownika stosuje się w leczeniu hemoroidów oraz w przypadkach szczeliny odbytu. Wewnętrznie, rdest wężownik może być stosowany w leczeniu wrzodów trawiennych, wrzodziejącego zapalenia okrężnicy, oraz dolegliwości takich jak czerwonka i zespół drażliwego jelita. Rdest wężownik jest czasami używany w przypadkach problemów z układem moczowym (zapalenie pęcherza moczowego), jak również zioło to jest stosowane w przypadkach przekrwienia w górnym odcinku układu oddechowego.

WYSTĘPOWANIE I UPRAWA
Rdest wężownik pochodzi z Europy, Azji oraz Ameryki Północnej. Zioło to preferuje wilgotne warunki wzrostu. Rośnie na torfowiskach. Liście rdestu wężownika zbierane są na wiosnę, natomiast kłącza i korzenie jesienią.

SKŁADNIKI
Rdest wężownik zawiera polifenole, garbniki (15-20%), flawonoidy oraz śladowe ilości antrakwinonów.

DAWKOWANIE
Wywar: zalać szklanką wody 1 łyżeczkę suszonego zioła, zagotować i pozostawić na wolnym ogniu przez 10 – 15 minut. Taki wywar powinien być pity trzy razy dziennie. Dla użytku zewnętrznego, wywar z rdestu wężownika może być również używany jako płukanka jamy ustnej lub gardła.
Nalewka: brać 2 – 4ml nalewki z rdestu wężownika trzy razy dziennie.

ZBIÓR I KONSERWACJA
Korzenie oraz kłącza rdestu wężownika są wykopywane na jesieni z podmokłych pastwisk. Większe korzenie powinny być cięte podłużnie i suszone na słońcu.
Źródło: prapoganstwo.jun.pl/viewtopic.php?t=77