Fotel przy kominku

Temat: szukamy GNIAZD WARMINSKICH ..
http://karwacki.org/generacje/E2.Histor ... Warmii.doc


Historyczna SUKCESJA LINII i GNIAZD Karwackich na Warmii i Pomorzu


UWAGA : herb Karwatski/Karwacki na Warmii notowany od 1600 roku więc osadnictwo Karwackich na Warmii musiało być wcześniejsze co najmniej od 1570 roku



[size=18]Gniazdo Alt Kockendorf - PIERWSZA LINA (1)[/size]


1600...30 PIERWSZA LINA (1) RODZIN KAWACKICH w Alt Kockebdorf (Stare Kawkowo) 20 km na NW od Olsztyna; tworza ją 1600 SZYMON KARWACKI (1610-1704); 1630 EWA KARWACKA (1633-1700), 1630 MICHAŁ KARWACKI (1756 – 1704) i jego żona 1630 MAGDALENA KARWACKA (zm. 1704)

1700 CHRISTINA KARWECKA ur 1715 UR.OK 1715 - NEU KNOCKENDORF , ALLENSTEIN, OSTPREUSSEN oczywiście: NEU KOCKENDORF NEU KOCKENDORF to obecnie Nowe Kawkowo w powiecie olsztyńskim. Metryki kościelne {kościół katolicki} zawieraja okres 1684-1949

cd
http://karwacki.org/generacje/E0.WARMIA.doc
Źródło: karwacki.org/forum2/viewtopic.php?t=1396



Temat: Borowy
BOROWY [liczba mnoga Borowi, forma żeńska Borowa, forma kawalerska Borowiak, forma panieńska Borowianka]. Wsie gniazdowe: Borowe-Gryki, Borowe-Chrzczany (albo Borowe-Chrzconowo).
Wieś Borowe po raz pierwszy wymieniona jest w roku 1437. W 1438 r. książę Bolesław IV nadał 13 włók między Krzynowłogą a Morawami Pawłowi de Chrzanowo (zapewne od niego poszła nazwa Borowe-Chrzany). W 1445 r. wzmiankowany Paweł de Borowe dziedzic części w Stryjewie.
W 1634 r. w grodzie warszawskim Jakub Borowy syn Wojciecha dziedzica Borowe-Chrzczonowo herbu Zaremba (na tarczy dwudzielnej blankami w pas, w polu pierwszym srebrnym półulew złoty, w polu drugim czerwonym trzy kamienie złote) był świadkiem przy wywodzie szlachectwa Wojciecha Łojewskiego, którego babką była Helena z Borowych Łojewska.
Jan i Wojciech Borowi w 1697 r. podpisali elekcję Augusta II.
W drugiej połowie XVII w. ród ten występuje w Borowych-Chrzczanach i Turowie-Sikorach w powiecie mławskim.
Borowi pod koniec XVIII w. dziedziczyli na cząstkach w Borowych-Chrzanach, Chmieleniu, Gadomcu-Wyrakach i Łojach. Na początku XIX w. pojawili się również w Morawach-Śliwkach, Ostrowych-Kopciach, Ostrowych-Przedborach i Pierzchałach-Błażejach. W 1847 r. na Borowych-Chrzanach dziedzicami byli Ignacy i Elżbieta, Leon i Tomasz Borowi, podczas gdy Łukasz i Leon posiadali swe cząstki w Chmieleniu Wielkim, Jan w Łojach, Felicyan w Morawach-Śliwkach, Józef w Ostrowych-Kopciach, Alexander w Ostrowych-Przedborach, a Teofil w Pierzchałach-Błażejach. Borowi występowali również na Pobożu w powiecie mławskim, gdzie dziedziczyli m.in. na Moszczynach-Połciach Młodych.
W 1859 r. Konrad Damazy Borowy syn Alexandra i Zofii z Romanów, rzekomy potomek Tomasza dziedzica Zakrzewa w pow. mławskim, wywiódł się ze szlachectwa przez Heroldią Królestwa Polskiego nieprawidłowo z herbem Abdank. Natomiast Heroldia odrzuciła podania szeregu innych Borowych.
Po dziś dzień zamieszkują parafię Krzynowłoga Mała. W 1990 r. w województwie ciechanowskim zamieszkiwało 186 osób o nazwisku Borowy lub Borowa, w województwie ostrołęckim – 527, a olsztyńskim – 201. Łącznie stanowiło to 28% osób noszących to nazwisko w Polsce.

http://akson.sgh.waw.pl/~apszczol/kmherb.htm
Źródło: genealogia.okiem.pl/forum/viewtopic.php?t=3434


Temat: Matusiewicz
MATUSIEWICZ, MATUSEWICZ albo MATUSZEWICZ – polska-belaruska-litewska rodzina szlachecka przynależna do herbu Łabędź, wzmiankowana na Litwie i Żmudzi w roku 1674. Ta późna stosunkowo informacja wynika stąd, że rodzina ta jest gałęzią książąt Giedroyciów, rodziny wielce rozrodzonej na terenie całego Wielkiego Księstwa Litewskiego od Inflant do Podkarpacia, występującej od linii książęcej do zupełnie spauperyzowanej. To jeden z najstarszych rodów litewskich. Jedna z nich od imienia Mathias ( Maciej, Mateusz, Matias, Matys, Matus), przyjęła nazwisko Matuszewicz.
Na Litwie występowały obok siebie różne linie tego rodu z czasem jeszcze bardziej rozczłonowane. Używały nazwisk wywodzących się z tego samego pnia, ale już ukształtowanych. Jednak już w wieku XVIII nie przyznawano się do wywodu z linii książęcej Gedroyciów. Rodziny te istniały więc jako niezależne i samodzielne.
Jako ród rdzennie litewski używał tam nazwiska w formie Matusevicius ("c" czytane jak "cz"). Polskie formy nazwiska to:
Matusewicz - herbu Łabędź – osiedli najliczniej w powiecie wileńskim i kowieńskim, choć i innych bywali.
Matuszewicz – herbu Łabędź – osiedli w dobrach Dapszany w powiecie upitskim.
Matuszewicz – Kowszewicz – herbu Łabędź.
Matusiewicz - herbu Łabędź, Lubicz i Ślepowron. Występowali głownie w powiecie trockim.
Obecnie w Polsce nazwiska te nosi:
Matusewicz – 927 osób. Najliczniej występują w zielonogórskim – 112, koszalińskim – 95 i gdańskim – 87.
Matuszewicz – 262. Najliczniej występują w olsztyńskim – 56, bydgoskim i wrocławskim – po 25 osób.
Matusiewicz –1690. Najliczniej występują w suwalskim – 227, warszawskim – 165, wrocławskim – 99, poznańskim – 65, olsztyńskim – 56, katowickim – 59, kieleckim – 54 i tarnobrzeskim - 20 osób.
Niezależnie od powyższego zestawienia i różnych forma nazwiska, jest to jeden i ten sam ród wywodzący się z jednego pnia.

http://www.matusevich.narod.ru/pb.htm
Źródło: genealogia.okiem.pl/forum/viewtopic.php?t=1780


Temat: Demby
DEMBY (Dęby) [Dembi, Demba, Dembiak, Dembianka]. Wsie gniazdowe: Dembe-Kąski i Dembe-Wielkie (obie zlikwidowane przez komunistów w 1953 r.). Są herbu Ślepowron (w polu błękitnym podkowa srebrna z takimże zaćwieczonym krzyżem kawalerskim, na którym kruk czarny z pierścieniem złotym w dziobie).
Wieś Dembe jest wzmiankowana w 1502 r. Wówczas to książę Konrad III Rudy nadał 6 włók lasu Dembe pomiędzy Janowym Miastem a Przasnyszem, w części Mościska, na wysokości wsi Brzozowo z jednej, a Kleszcze z drugiej Marcinowi de Ślubowo. Boniecki pisze: “w 1520 r. żył Jałbrzyk z Dębego, ktorego wnuk Michal, ożeniony z Małgorzatą Zembrzuską, pozostawił trzech synów: Stanisława, Macieja i Jakuba. Udowodnili oni w 1635 r. pochodzenie swoje szlacheckie w Warszawie. Świadkowie ich: Maciej, Sebastyan i Jan Dębi, synowie Prokopa, przedstawili, że są ich krewnymi”.
W 1697 r. dwóch Janów, Łukasz i Wojciech Dembi podpisali z ziemią ciechanowską elekcję Augusta II, a Józef chorąży powiatu ciechanowskiego w 1764 r. – Stanisława Augusta.
W końcu XVII w. ród podzielił się na 3 gałęzie - dość zamożną na Dembych, drugą drobnoszlachecką na Krośnicach w pow. niedzborskim, oraz wiską, której protoplastą ma być Franciszek Demby syn Józefa, dziedzic dóbr Karwowo-Wszebory w 1731 r. Tenże Franciszek z Maryanny z Korytkowskich miał syna Macieja, viceregenta grodzkiego wiskiego w 1756 r., burgrabiego grodzkiego wiskiego w 1762 r., regenta grodzkiego wąsoskiego w 1793 r. Z zamożnej gałęzi przasnyskiej: Antoni Józef chorąży powiatu ciechanowskiego w 1764 r., regent i podwojewodzy przasnyski w 1788 r. oraz Maciej Michał synowie Dominika Dembego i Maryanny z Humięckich właściciele Dembe-Kąski, Dembe-Wielkie z przyległościami na Wólce Łosiowskiej i Ślubowie, dziedzice części Rudno-Jeziorowe, Rudno-Kmiece, Żaboklik, Ulatowo-Żyły, Kawieczyno-Serwatki, Purzyce-Rozwory. Majątek ten w połowie XIX w. należał do rodzeństwa Leopolda Antoniego i Bogumiły Dembych (dzieci Jana, a wnuków wyżej wymienionego Antoniego Józefa). W 1855 r., po śmierci Bogumiły, zamężnej za Adamem Bobrem, dobra te trafiły w ręce ich syna Ignacego Teodora Bobra (*1833 +1893).
Przed Heroldią Królestwa Polskiego w latach 1837-1852 swego szlachectwa dowodzili: Alexander i Stanisław Klemens synowie Macieja, Teofil i Róża dzieci Józefa, Leopold Antoni syn Jana, Jakub syn Józefa (wszyscy z przasnyskiej linii) i Gracyan Tomasz syn Ludwika (z wiskiej).
W 1990 r. 41 osób o nazwisku Demby/Demba/Dęby/Dęba/ Dembe/Dębe zamieszkiwało teren województwa ciechanowskiego, 38 – ostrołęckiego, 51 – olsztyńskiego, zaś 122 – łomżyńskiego (obejmującego wówczas ziemię wiską). Łącznie stanowiło to 56% osób noszących to nazwisko w Polsce.

http://akson.sgh.waw.pl/~apszczol/kmherb.htm
Źródło: genealogia.okiem.pl/forum/viewtopic.php?t=3442


Temat: Pomniki plebiscytowe dawnych Prus Wschodnich
" />Po lekturze wspomnień działacza plebiscytowego Fryderyka Leyka zainteresowałem się tematyką plebiscytu w Prusach Wschodnich w 1920 r., a szczególnie tematem pomników plebiscytowych, jakie ustawiano na pamiątkę zwycięstwa Niemiec. Poniżej znajduje się zarys opracowania pomników wystawionych w miastach objętych plebiscytem. Jest tu jednak sporo braków i niewiadomych, może ktoś z forumowiczów dysponuje informacjami, które pozwolą uzupełnić brakujące miejsca???

1. Olsztyn

Lokalizacja: dawny Georg-ZĂźlch-Platz, obecnie ???
Forma: Olsztyn doczekał się najokazalszego pomnika plebiscytowego. Przyjął on kształt kręgu opartego na 11 (12??) czterometrowych kolumnach. Na zewnętrznej stronie kręgu umieszczono herb z krzyżem oraz literami HV (Heimat Verein), zaś po wewnętrznej umieszczono napis: „Am 11. 7. 1920 363209 fĂźr Deutschland 7980 fĂźr Polen! Wir bleiben deutsch!”. Na każdej z kolumn znajdowały się herby oraz nazwy miast, objętych plebiscytem. W centralnej części założenia zlokalizowano 2 prostopadłościenne bryły, znajdujące się jedna na drugiej. Na bocznych ścianach górnej z brył wyryto inskrypcje:
„Selbst- / bestimmung“, „Eimgleit/ Recht/ freiheit (???)“, „Volk und Vaterland“ oraz „???”. Na górnej płaszczyźnie umieszczono tablicę z brązu, przedstawiającą różę wiatrów. Ten sam element przedstawiono na mozaice znajdującej się na podstawie pomnika, gdzie każde z ramion wskazywało na jedną z kolumn (jedno z miast).
Stan obecny: ???

2. Giżycko

Lokalizacja: dawny rynek, obecnie pl. Grunwaldzki
Forma: Dla upamiętnienia plebiscytowego zwycięstwa zasadzono dąb. Obok niego umieszczono tablicę z wierszem giżyckiego nauczyciela, Johannesa Dziubiella:
„Deutsche Eiche auf deutschem Grund / tue heut' und fĂźr immer kund / Masuren blieb deutsch, trotz Wetter und Not / Masuren bleibt deutsch bis in den Tod."
Stan obecny: dąb zachowany, tablicy oczywiście nie ma

3. Mrągowo

Lokalizacja: Skwer przed dawnym starostwem powiatowym, obecnie ??
Forma: Kamienny obelisk, treść inskrypcji nieznana (jaka???)
Stan obecny: ???

4. Olecko

Lokalizacja: niegdyś naprzeciwko starego ratusza, obecnie ???
Forma: Kamienny obelisk, w górnej części herb z krzyżem oraz literami HV (Heimat Verein) , pod spodem napis: „Kreis Oletzko/ 11 Juli 1920/ fĂźr/ Deutschland 28425 fĂźr Polen 2 Stimmen/ Errichtet am 11 Juli 1925 ”
Stan obecny: ???

5. Ostróda

Lokalizacja: dawny park Collisa, obecnie park przy ul. 3 Maja
Forma: Głaz umieszczony na podstawie składającej się z kilkudziesięciu kamieni. Na głazie data: „11. 7. / 1920”
Stan obecny: W latach 70. największy głaz został zepchnięty z podstawy do wykopanego dołu i zasypany. Odnalazł go dopiero po latach, w roku 1999 Wojciech Gudaczewski. W 2002 r. Członkowie Ostródzkiego Stowarzyszenia Kulturowego "Sasinia" ustawili monument na pierwotnym miejscu.
Zdjęcia z prac:
http://www.odkrywca.pl/galerie.php?nazwa=pomnik

6. Pisz

Lokalizacja: nabrzeże rzeki Pisy, ok. 250 m od mostu kolejowego, budowę pomnika połączono z założeniem parku
Forma: Kamienny obelisk, na którym wyryto krzyż wpisany w tarczę herbową. Na 2 polach data „11.7. / 1920”, na 2 kolejnych napis: „Dies land bleibt deutsch”. Na przełomie lat 30 i 40 krzyż w tarczy został pomalowany na kolor biały. Obok głazu posadzono tuje.
Stan obecny: W kwietniu 1963 r. saperzy z Orzysza na polecenie I Sekretarza Komitetu Powiatowego PZPR w Piszu wysadzili głaz w powietrze w ramach szeroko zakrojonej akcji zacierania śladów niemieckości na Mazurach.

7. Szczytno

Lokalizacja: Anderspark, obecnie ???
Forma: Kamienny obelisk, na którym wyryto inskrypcję.
Stan obecny: ???

8. Biskupiec

Lokalizacja: w pobliżu wieży wodnej
Forma: Kamienny obelisk, na którym wyryto inskrypcję: „Wir bleiben deutsch 11. Juli 1920”
Stan obecny: ???


Źródła z jakich m.in. korzystałem:
* Ryszard Wojciech Pawlicki „Plebiscyt w powiecie piskim w 1920 roku” [w] ,,Znad Pisy" nr 6/1998
* www.mambo.ostrodaonline.pl (strona zawieszona)
* „Loetzen – Stadt und Kreis”



W mniejszych miejscowościach również ustawiano pomniki. Ze znalezisk pocztówkowych znam dwa: w Wydminach i Gryźlinach. Czy ktoś zna jeszcze jakieś??? Może któryś uchował się choćby w szczątkowej formie?? Jakieś zdjęcia??

Czy ktoś posiada informacje dotyczące ewentualnych pomników w Nidzicy, Ełku czy Reszlu??

pzdr
PucioR
Źródło: eksploracja.pl/forum/viewtopic.php?t=3700